မတ္လ--လင္းျပာ

      လက္ရံုးကုိဆန္ ့ျပီးေတာ့

     “ကရက္ေဒါက္ ျပန္သြား“လုိ ့ ေျပာတယ္၊

      ေဒါင္းဋီကာကုိ ပုိစတာကပ္လုိ ့

      ႏွစ္ထပ္သေဘၤာျမိဳ ့ေလးနားမွာ

      ကဗ်ာတပုဒ္ ဖြားေျမာက္ခဲ့တယ္။

      သူ ့ဖြားျမင္မွဳေတြက

      မတ္လရနံ ့နဲ ့

      တန္ခူးထုိးစစ္ကုိ စတင္တယ္

      သံမဏိႏွင္းဆီကုိ သယ္ေဆာင္ျပီး

      စိန္ပန္းျပာေတြကုိ ေျပးလႊားေစတယ္

      ၀မ္းစာေဟာင္းကုိ က်ီနဲ ့စုျပီး

      ၀မ္းစာသစ္အတြက္

      မနက္ခင္း ေလညင္းေဆာ္တယ္

      တဟုန္းဟုန္း ထေနတဲ့

      မီးတစ ျဖစ္သလုိ

      အရုဏ္ဦး

      နီျမန္းစ ပန္းလဲ ျဖစ္တယ္

်    မတ္လဟာ

      ၁၂ ဗို ့ တလက္ကုိ

      တြန္းထုိးရင္း မနက္ခင္းမ်ားစြာအတြက္

      ႏွင္းဆီရနံ ့နဲ ့ လက္ဆက္ခဲ့ရဖူးသူ ျဖစ္တယ္

်    အဲဒါ ျမင့္ဦး ျဖစ္တယ္

      ဖုန္းေမာ္ ျဖစ္တယ္

      ေနေတာ့လဲ ပါးပါးေလး ျဖစ္တယ္

      ေသေတာ့လဲ ပါးပါးေလးပါပဲ

      ဘယ္သူ ့ကုိမွ

      လင္းျပာတေကာင္ကုိ

      တျဖတ္ျဖတ္ ပ်ံသန္းေစခဲ့သလုိ

      ဆန္ေစ့ေသးေသးကေလးအေပၚ ခင္းထားတဲ့

      အတၱနဲ ့လဲလွယ္ခဲ့သူကုိ

      နင့္ေနေအာင္ ခ်စ္ေနခဲ့ရသူ ျဖစ္တယ္

      အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်စ္ခဲ့ၾကရ

      အၾကိမ္ၾကိမ္ တစစီ ျဖစ္ခဲ့ၾကရ

      ငါ သိခဲ့ရပါတယ္

      ငါ ရခဲ့ပါတယ္

      ကြယ္ . . .

      ရာစုတစုေက်ာ္

      ခ်စ္ျခင္း, လွပျခင္း, ရရွိခဲ့ျခင္း

      အျမင့္ျမတ္ဆံုး ေတာင္ဟုန္ခတ္ျခင္း

      အုိ . . . လင္းျပာငွက္ငယ္ . . . . . .

x  x  x  x  x