|
"ေရႊ … တဲ႔ .. ကြ"
သမုဒၵရာကို
အံတုကာ မုန္တိုင္းမိေနတဲ႔ ပင္လယ္ကူး သေဘၤာမ်ား
ေျပာရယင္ ၾသခ်ေလာက္တဲ႔ "ေရႊ" ေတြ အေၾကာင္းေပါ႔ဗ်ာ၊ ေရႊ ဆိုတာ ျမန္မာကိုေခၚတာ၊
ဥပမာ စကၤာပူ ကို "စ" လံုး "စာကေလး"၊ ဖိလစ္ပင္းကို "ဖား" ၊ ထိုင္းကို
"ယပက္လက္" ၊ အိႏၵိယကို "အ"၊ ဗီယက္နမ္ကို "ဗထက္ခ်ဴိက္"၊ ဆိုဗီယက္ကို "ရုစကီး"
"ရေကာက္"၊ ဂ်ပန္ကို " ဂ်" ၊ ျမန္မာ က်ေတာ႔ "ေရႊ"တဲ႔ ဗ်ား၊ အဲဒီလို ေရႊဥာဏ္ေတာ္
စူးေရာက္ၾကတာ၊ အဲဒါကလဲ ၁၉၈၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ကတည္း က ျမန္မာႏိုင္ငံကေန
ႏိုင္ငံျခား အထြက္မ်ားတာ သေဘၤာသားေတြပါပဲ ျမန္မာေတြ ကမာၻေရေၾကာင္းစိုးမိုး
လာတဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္ ကတည္းက ဒီလို အသံုးအႏႈန္းေတြ စတင္ၾကားလာရတာပါ။
ဒီလိုပါ ဇါတ္လမ္းက
သေဘၤာဆိုတာ ဟိုနားဒီနားသြာတာ မဟုတ္ပဲ သမုဒၵရာျဖတ္တဲ႔ သေဘၤာေတြဆို တန္ခ်ိန္
အနည္းဆံုး ေသာင္းေက်ာ္ အမ်ားဆံုး တန္ခ်ိန္သိန္းနဲဲ႔ခ်ီ ကၽြန္းႀကီးေမွ်ာလာသလို
သေဘၤာေတြ ရွိၾကတယ္၊ တစင္းလံုးပါလွ လူကလည္း ၂၀ ေက်ာ္ေပါ႔ ဒါ အဂၤ်င္ပိုင္းေရာ
ကုန္းပတ္က ေရာေပါ႔၊ ေရေၾကာင္း ဥပေဒစည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းအရ အေရးေပၚ အေျခအေနမွာ
သေဘၤာေပၚက ေဘး တဖက္ တခ်က္မွာပါတဲ႔ အသက္ကယ္ေလွ (Life boat)၊ အသက္ကယ္ေဖါင္
(Life Raft)ေတြမွာ ဘယ္ဖက္က ဘယ္သူစီးရမွာ သေဘၤာ ေပၚမွာ စည္မ်ဥ္းေရးဆြဲၿပီးသားပါ
သေဘၤာေပၚမွာလဲ အတိအလင္း ကပ္ထားတတ္ၾကတယ္။
 
Life Raft လို႔ေခၚတဲ႔
အသက္ကယ္ေဖါင္ ( ေဖါင္မပြင္႔မွီ ႏွင္႔ ေဖါင္ပြင္႔သြားၿပီး ကယ္တင္ရမိသူမ်ား )
လူမ်ဳိးစံုပါတဲ႔ ကုန္သြယ္ပင္လယ္ကူး သေဘၤာတစီးမွာေပါ႔ဗ်ာ ကုန္ေတြ အျပည္႔တင္ၿပီး
သမုဒၵရာ ခရီးစဥ္တခု ျဖတ္သြားေန ယင္း ၃၊၄ ရက္အၾကာ မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ
မုန္တိုင္းမိပါေရာ မုန္တိုင္းကိုလဲ ေရွာင္မျဖစ္ ကုန္ကလည္း အခ်ိန္မွီ ေရာက္ရမွာ
ဆိုေတာ႔ အတတ္ ႏိုင္ဆံုး မုန္တိုင္းကို ကပ္ေရွာင္ ေမာင္းမယ္ဆိုထြက္လာ လိုက္တာ
နာရီအေတာ္ၾကာ မုန္တိုင္းမိၿပီး သေဘၤာတျခမ္းေစာင္းေရ၀င္ကာ နစ္ပါေလေရာ
ေနာက္ဆံုးေတာ႔ Abandon Ship လို႔ ေခၚတဲ႔ သေဘၤာကို စြန္႔ခြာၾကၿပီး သေဘၤာ
တျခမ္းေစာင္းနစ္ေတာ႔ ကေသာကေမွ်ာ ဆင္းၾကရတာ တဖက္က အသက္ကယ္ေလွ ျဖဳတ္မရျဖစ္ၿပီး
ရတဲ႔ဖက္ ဆင္းေတာ႔ ေနာက္ၾကတဲ႔ ေျခေထာက္ သစၥာေဖါက္ေပါ႔ ဘာရ မလဲ…. မဟုတ္ဘူးလား
အသက္လုေျပးတဲ႔ အခ်ိန္ေလ ဟုတ္ဘူးလား၊ ကိုယ္႔ဖက္သူ႔ဖက္ ဘယ္ေရြးအားမလဲ ျဖဳတ္ခ်၊
ကန္ခ်လို႔ လြယ္တဲ႔ အသက္ကယ္ေဖါင္( Life Raft) ေပၚမွာပဲ ရွိသမွ် လူေတြ
သြားပံုေနသတဲ႔ ။
နည္းနည္းလဲ
အေျခေနတည္ၿငိမ္လာေတာ႔ လူစစ္ေတာ႔ Life Raftေပၚမွာ ပင္လယ္ဖက္ ေနာက္ေက်ာေပး
ထိုင္ေနၾကတဲ႔ သေဘၤာသားေတြကို ကပၸတိန္( သူႀကီး )က အခု အသက္ကယ္ေဖါင္ေပၚမွာ
လူပိုေနေၾကာင္း၊ ပိုေနတဲ႔သူမ်ားမွ ရာထူးငယ္တဲ႔သူ ေလးဦး ထဲက ၃ဦး ဆင္းေပးရမွာ
ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာေတာ႔ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည္႔လို႔ေပါ႔ အဲဒီ Crew ေလးဦးမွာ
"ေရႊ"ရယ္၊ "ရေကာက္" ရုစကီးရယ္၊ "ဂ်"ရယ္၊ "အ"ရယ္ က်န္ေနသတဲ႔။
Life Raft
ေပၚမွာရွိေနၾကတဲ႔ သေဘၤာသားေတြကလည္း စိတ္မေကာင္းလြန္းလို႔ ေခါင္းငံု႔ေနၾက သတဲ႔
ဒီခ်ိန္မွာ ဆိုင္းမဆင္႔ ဗံုမဆင္႔ ဂ်ပန္က ထရပ္လိုက္ၿပီး အသံ၀ါ၀ါႀကီးနဲ႔
"ေနမ်ဳိးႏြယ္ ဂ်ပန္ဘုရင္ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ နဲ႔ ဂ်ပန္လူမ်ဳိး
ေတြေကာင္းစား ပါေစ" လက္သီး လက္ေမာင္းတန္းၿပီး ေရထဲ ဒိုင္ဗင္ပစ္ဆင္းသြားတယ္၊
ေနာက္ ရေကာက္ ရုစကီး ထရပ္လိုက္ၿပီး " ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ အဓြန္႔ရွည္ရမည္ စတာလင္၊
လီနင္၊ ေဂၚဘာေခ်ာ႔ကေန အစျပဳၿပီး ပူတင္ အထိနံမည္ေတြ တသီတတန္းႀကီးရြတ္ၿပီး
ႏိုင္ငံေကာင္းစား ပါေစလား၊ ၿပိဳကြဲေအာင္လုပ္သူလား မသဲကြဲတဲ႔စကားေတြ
ဟစ္ေႀကြးၿပီး ေရထဲခုန္ သြားေလတယ္တဲ႔။
ဒီေတာ႔ က်န္ေနတဲ႔
သေဘၤာသားေတြလဲ ဆင္းရမဲ႔သူ "ကိုေရႊ" နဲ႔ "ကိုအ" တို႔ကိုကြက္ၾကည္႔ကြက္ၾကည္႔
လုပ္ေနသတဲ႔ ဗမာက လည္း ကုလားကိုၾကည္႔လိုက္၊ ကုလားကလည္း ဗမာကိုၾကည္႔လိုက္
လုပ္ေနတုန္း ရုတ္ခ်ည္း ကိုေရႊဗမာ ထရပ္လိုက္ၿပီး " အမိႏိုင္ငံေတာ္ ကို
လြတ္လပ္ေရးေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ႔တဲ႔ အဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင္႔ ေတာ္လွန္ေရး
ရဲေဘာ္မ်ားအား ေက်ဇူးတင္ေၾကာင္း ( ဦးေန၀င္း မပါ )၊ ယခုႏိုင္ငံေတာ္ကို
မုဒိန္းက်င္႔ေနၾကတဲ႔ သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အုပ္စုမ်ား အပါအ၀င္ အိမ္နီးခ်င္း အာစီယံ
အုပ္စုမ်ားကို ေရာက္ေလရာ ဘံုဘ၀မ်ားတြင္ အ၀ီစိသို႔ လားပါေစဆိုၿပီး"
ေရႊဘိုသားအသံနဲ႔ ဗိန္းေမာင္းတိုက္သလို "ဗမာ… ကြ" လို႔ေအာ္ၿပီး ေဘးနားမွာ
သနားစဖြယ္ မ်က္ႏွာနဲ႔ ၾကည္႔ေနတဲ႔ အိႏိၵယ ကုလားကို ေရထဲကန္ခ်လိုက္သတဲ႔ ….
ဒီအခ်ိန္ ကပၸတိန္ကလည္း မထူးေတာ့ပါဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ ႔"let by gone , Be by
gone" လို႔ဆိုသတဲ႔။
ေရ သူရဲတဦး ( M.V – Pioneer Elegant )
|
