ကမၻာ့သစ္ငုတ္ႀကီးမ်ား

မိုးသက္မုန္တိုင္း

သာဘ၀ေဘးအႏၲရာယ္ဆိုတာ တားဆီးလု႔ိမရဘူး ဆိုေပမယ့္ မျဖစ္ခင္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြျပဳလုပ္ထားနိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မႈေတြ မျပဳလုပ္ရေကာင္းလားဟုဆုိကာ အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ အျပစ္အတင္ေ၀ဖန္တဲ့သူရဲ႕စိတ္ဟာ လည္း သူ႔အလိုလိုေနရင္း ေဒါသေတြျဖစ္ေနေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေက်နပ္ ေဒါသနဲ႕ ေရာျပြမ္းေနတဲ့စိတ္ဟာ လြတ္လပ္မႈမရွိသလို ခ်မ္းေျမ႔မႈလည္း မရွိဘူး။

            သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ ခံလိုက္ရျပီး အသက္မေသက်န္ရစ္ၾကတဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားကလည္း ေတြးေပးခ်င္ပါတယ္၊ ဘာလည္းဆိုေတာ့ မည္သူမျပဳ မိမိမႈ ဆိုတဲ့အတိုင္း အတိတ္က ကို္ယ္လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ကိုယ္ျပန္ခံရတယ္ဆိုတာေလးကို ျမတ္ဘုရားေဟာတဲ့ တရားသေဘာေလးနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ဖို႔ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ျဖစ္လာတဲ့အေပၚမွာ မွန္ကန္တဲ့ႏွလံုးသြင္းမႈေလးေတြ ရွိၾကမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လည္းစိတ္ထဲေပါ့သြားပါတယ္၊ အေႏွာင္အဖြဲ႕လည္း ကင္းသြားကာ ကုိယ့္စိတ္ဟာ လြတ္လပ္ျပီးေနေပလိမ့္မယ္။ ဒုကၡျဖစ္ေနတဲ့ၾကားကေန ဒုကၡသည္မ်ားကို အားေပးခ်င္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ သူတို႔ေလးေတြဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ သာမက စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာပါ အလြန္က်ဆင္းေနၾကမွာပါ။ အကူအညီေတြေရာက္တဲ့ေနရာဆို ေတာ္ေသးရဲ႕ မေရာက္တဲ့ေနရာဆိုရင္ လူစင္စစ္ကေန ငရဲက်ေရာက္ေနသလိုပဲေပါ့။

            တစ္ခ်ဳိ႕ဆို မိသားစု အားလံုးပါသြားတဲ့အတြက္ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ကာ မယံုနိုင္သလိုနဲ႔ ေၾကာင္သြားတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ ဒုကၡသည္မ်ားက ေတြးရမယ္၊ ကိုယ့္တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး၊ အမ်ားနဲ႔ျဖစ္တာပဲဆိုျပီး ကိုယ့္ကုိယ္ကို ေျဖရပါမယ္ေနာ္။ မုန္တိုင္းၾကားမွာ စိတ္ေျဖသာဖို႔အတြက္ ေဆာင္ပုဒ္ေလးတစ္ခုေပးလိုက္မယ္။

ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ စိတ္မညစ္နဲ႔

လုပ္သာလုပ္ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔……..တဲ့၊  ျဖစ္လာေတာ့လည္း စိတ္မညစ္နဲ႕လို႔ေတာ့ မေျပာရက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္အမွန္ေတြးရမွာက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ သလို မျဖစ္တာဘဲ သူျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္ပါေစေပါ့ဟု မွန္ကန္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းေပးပါ။ စိတ္ညစ္စရာေတြ မေတြးဘဲေနနိုင္ရင္ ေကာင္းပါတယ္လို႔ ေျပာတာေနာ္၊ ျပီးေတာ့ လုပ္သင့္တာကိုလည္း လုပ္ၾကဖို႔ပါေနာ္။ ထို႔အတူ ကယ္ဆယ္ေရးသမားေတြကလည္း လုပ္သာလုပ္ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔ေပါ့၊ ကူညီတဲ့လုပ္ငန္းကို ႀကံဳလို႔ ကူညီရတာပဲလို႔ ႏွလံုးသြင္းျပီး ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္ေတြကလည္း  တိုင္းတစ္ပါးကကူညီလိုက္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး ေထာက္ပံ့ ပစၥည္းေတြကို အလစ္မသုတ္ပဲ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားထားကာ စိတ္ေရာကို္ယ္ပါ ဖိအားနဲ႔ ကူညီပါ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာပါေနာ္။

            အမ်ားအားျဖင့္ ဒုကၡျဖစ္လာရင္ ေမ့ေနတာတစ္ခု ရွိေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒါက ကိုယ္က်င့္တရားပဲ၊ ဒါကအလြန္အေရး ႀကီးပါတယ္ေနာ္။ ကိုယ္က်င့္တရားေလးကို ေအာက္ထစ္ဆံုး(၅)ပါးသီလေလးေလာက္ ေစာင့္ထိန္းေပးလိုက္ရေအာင္ေနာ္။ သီလဆိုတဲ့ကုိယ္က်င့္တရားကို စြမ္းနိုင္သေလာက္ တစ္နာရီနုိင္ရင္ တစ္နာရီ၊ မိနစ္(၃၀)နိုင္ရင္ မိနစ္(၃၀) ေစာင့္ေပးပါေနာ္၊ ဒီလိုသီလကို နိုင္သေလာက္ေစာင့္ထိန္းေနရင္ ေစာင့္ထိန္းေနခ်ိန္မွာ သီလကုသိုလ္ျဖစ္သလို ႀကံဳရတဲ့ဒုကၡေၾကာင့္ ေလးေန ေဆြးေနတဲ့စိတ္ဟာလည္း အေတာ္အတန္သက္သာလာပါမယ္ေနာ္။ ဒါဆိုရင္ လက္ငင္းမွာလည္း အဆင္ေျပတယ္၊ အကယ္၍ မိမိက သီလကို စြမ္းနိုင္သမွ်ေလး ေစာင့္ထိန္းေပးရင္ ဒီကုသိုလ္အတြက္ ေငြမကုန္ဘူးေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ အကုသိုလ္ေတာ့ ခဏတာ ကုန္သြားလိမ့္မယ္၊ အခုလို ဒုကၡေတြနဲ႔ ႀကံဳရတာဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ အကုသိုလ္ ေၾကာင့္ပဲဆိုတာ အသိရွင္းပါေစေနာ္၊ ဒါေၾကာင့္ အကုသိုလ္နည္းေအာင္ ဒီအခ်ိန္မွာ သီလေစာင့္ၾကပါလို႔ ေျပာပါရေစေနာ္။

 ကိုယ္က်င့္တရားရွိရင္ စိတ္ကေတာင့္တတိုင္း ရနိုင္တယ္လို႔ ျမတ္ဗုဒၶေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္တုန္းဆိုရင္ သီလေစာင့္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြကို နတ္ေကာင္းေတြက ၾကည့္မေနပါဘူး။ ဒီလိုဆိုဘာျဖစ္လို႔ အခုလို ျပင္းထန္တဲ့ ေလေဘးေတြနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ရင္ဆို္င္ရတာလဲလို႔ ေမးစရာရွိတယ္၊ ေအာ္……..ကံၾကမၼာဆိုတာ မ်က္ႏွာမလိုက္ဘူး၊ အက်ဳိးေပးခြင့္ႀကံဳျပီဆိုရင္ ဘယ္သူမွ မကယ္နိုင္ဘူးေလ၊

            တစ္ခါတုန္းက ၀ိဋဋဴဘ ရဲ႕ အာဃာတအညိဳးေၾကာင့္ သာကီ၀င္ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ား ေသြးေခ်ာင္းစီးမယ့္အျဖစ္ဆိုးမွ လြတ္ေအာင္ ျမတ္ဘုရား ၾကားကေန ေစ့စပ္ဖူးပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကံတရားက မ်က္ႏွာသာမေပးတဲ့အတြက္ နတ္ကိုမဆိုထားနဲ႔ ျမတ္ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ေတာင္မွ မကယ္နိုင္ခဲ့ဘူး၊ ေနာက္ဆံုး ၀ိဋဋဴဘရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႔ သာကီ၀င္မင္းမ်ဳဳိး အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အသတ္ခံခဲ့ရတာဟာလည္း သာသနာ့သမိုင္းမွာ အထင္အရွား ရွိေနဆဲပါ။

            ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ျပီးတာေတြ ျဖစ္ျပီးတဲ့အတြက္ ဒီအျဖစ္ဆိုးကလြတ္သြားျပီလို႔ပဲ စိတ္ထဲေတြးရမယ္ေနာ္၊ လက္ရွိအခ်ိန္ေလးမွာ လုပ္သင့္တာေလးေတြကုိ လုပ္ဖို႔ပဲ တုိက္တြန္းပါရေစ၊ စာေရးသူလည္း (၁၆.၅.၂၀၀၈)မွာ ကြမ္းၿခံကုန္းေလေဘးမွာ ကိုယ္တိုင္သြားျပီးလွဴၾကတဲ့အထဲ ေငြတစ္သိန္း လွဴေပးလိုက္တယ္၊ ေနာက္လည္း လွဴမယ့္အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။

            သဘာ၀ကပ္ေဘးဆိုတာ တစ္နို္င္ငံတည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ အခုလည္း တရုတ္ျပည္မွာ ငလ်င္ဒဏ္ခံလိုက္ရတာ အေသအေပ်ာက္မနည္းဘူး။ ဒီထက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာက တရုတ္ျပည္မွာ ေရကာတံတိုင္းႀကီး အက္ေနျပီ။ မၾကာမီမွာ ကန္ေဘာင္ႀကီး က်ဳိးထြက္သြားနိုင္တယ္လို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ က်ဳိးလည္းက်ဳိးထြက္ေတာ့မယ္။  အခုလူေနအိမ္ေျခေတြ ေျပာင္းေနၾကျပီ၊ ကပ္ေဘးဟာ ျမန္မာနိုင္ငံတစ္နိုင္ငံသာမက နိုင္ငံ အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ရင္ဆိုင္ေနၾကရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကမၻာကို အသိေပးခ်င္တာက ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြ ကပ္ဆိုးေတြနဲ႔ ႀကံဳရတာဟာ လူေတြမွာ လိုခ်င္မႈေတြ အရမ္းမ်ားေနျခင္း၊ မရမေန ပိုင္ဆိုင္သင့္တာထက္ ပိုၿပီးလိုခ်င္မႈေတြျဖစ္ျခင္း၊ လိုတာမရေတာ့ အလိုမက်ဆိုတဲ့ စိတ္ဆိုးမႈေတြ ျဖစ္ျခင္း၊ အမွန္အတိုင္းမသိ၊ အမွန္အတိုင္းနားမလည္နိုင္မႈေတြေၾကာင့္ ဒီကပ္ေဘးေတြ ဆိုက္ရတယ္လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း(၂၅၀၀)တုန္းက စကၠ၀တၱိသုတၱန္မွာ ျမတ္ဗုဒၶေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ေနာ္၊ ဒါေၾကာင့္ လူသားအားလံုး အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ မႀကံဳရ မရင္ဆိုင္ရေစဖို႔အတြက္ စိတ္ဆိုး၊ စိတ္ၾကမ္းေတြကို နည္းနိုင္သမွ် နည္းေအာင္ နည္းရာကေန ပါးသြားေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကဖုိ႔ပါပဲ၊ ဒါကို နုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကိုယ္တိုင္ကလည္း က်င့္သံုးရပါ့မယ္၊ ဒီလိုေခါင္းေဆာင္ေတြက က်င့္သံုးေတာ့ ေနာက္လိုက္ျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြက အတုလိုက္ၿပီး က်င့္သံုးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ “ ေရွ႕ေဆာင္ႏြားလား ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားက ေနာက္ႏြားတစ္သိုက္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္လိုက္” လို႔ ဆိုရိုးစကားေတာင္ရွိပါေသးတယ္။

            ဒါေၾကာင့္ လူသားအားလံုး အျဖစ္ဆိုးမ်ားက လြတ္ကင္းေအာင္ ေနာင္တြင္လည္း အျဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ မႀကံဳရေလေအာင္ နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားက ငါရရင္ ျပီးျပီ၊ ငါလုပ္ခ်င္တာလုပ္လိုက္ရျပီဆိုတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ဆႏၵတစ္ခုထဲကို မၾကည့္ပဲ မိမိကိုယ္၌ကလည္း သီလ ေစာင့္ထိန္းပါ။ အားလံုးအေပၚလည္း ေမတၱာပို႔ေပးပါ။ ဒါ့အျပင္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအားလည္း ေမတၱာပို႔ဖို႔အေၾကာင္းတိုက္တြန္းေပးမယ္ဆိုရင္ တုိင္းျပည္ႀကီး သာယာေအးခ်မ္းလာနိင္သလို ကမၻာႀကီးလည္း ေအးခ်မ္းသာယာလာနိုင္ပါေၾကာင္း ေမတၱာျဖင့္ ေရးသားလိုက္ရပါသတည္း။

အလုပ္ (၃)မ်ဳိးရွိသည္ဆိုရာ၀ယ္ မည္သည့္အလုပ္ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ထိုအလုပ္၏ အက်ဳိးသင့္ေရာက္မႈေတာ့ ရွိမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္ဟူသည္ ကံတရားဟူ၍ တစ္ျခားဘာသာ၀င္မ်ား မသိေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုကေတာ့ နားလည္ၾကမွာပါ။

ထိုကံတရားသည္ (၃)မ်ဳိးရွိသည့္အနက္ ကုိယ္ျဖစ္ျပဳသည္ကို ကာယကံ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာသည္ကုိ ၀စီကံ၊ စိတ္ျဖင့္ေတြးႀကံသည္ကို မေနာကံ ဟုေခၚပါသည္။ ကာယကံက (၃)ပါး၊ ၀စီကံက(၄)ပါး၊ မေနာကံက (၃)ပါး ေပါင္း(၁၀)ပါးျဖစ္သည္။

ကာယကံ(၃)ပါး၊

(၁)သူ႔အသက္ကို သတ္သည့္ကံ၊

(၂)သူ႔ဥစၥာကုိ ခိုးသည့္ကံ၊

(၃)ကာမမႈ၌ မွားယြင္းစြာျပဳက်င့္မိသည့္ကံ၊

၀စီကံ(၄)ပါး

(၁)လိမ္ေျပာသည့္ကံ၊

(၂)သူတစ္ပါးအခ်စ္ပ်က္ေအာင္ ကုန္းတိုက္သည့္ အကုသိုလ္ကံ၊

(၃)ၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာဆိုဆဲေရးေသာကံ၊

(၄)ၿပိန္ဖ်င္းေသာစကားကို ေျပာဆိုေသာ အကုသိုလ္ကံ၊

မေနာကံ(၃)ပါး

(၁)သူ႔ပစၥည္းဟာ ငါ့ပစၥည္းျဖစ္ပါေတာ့ဟု မတရားရခ်င္သည့္ အကုသိုလ္ကံ၊

(၂)သူတစ္ပါးပ်က္စီးေအာင္ ေသေအာင္ႀကံစည္သည့္ အကုသိုလ္ကံ၊

(၃)အယူအဆမွားယြင္းသည့္ အကုသိုလ္ကံ

            ထို(၁၀)ပါး အကုသိုလ္တရားတို႔သည္ အပါယ္ေရာက္ေၾကာင္းလမ္းေၾကာင္းႀကီးႏွင့္တူလွေသာေၾကာင့္ အကုသလကမၼပထ တရားဟု ေခၚပါသည္။ ထို ဆယ္ပါးေသာ တရား လမ္းေပၚ၀ယ္ တစ္ပါးပါးေသာ လမ္းေပၚကို တက္နင္းမိလွ်င္ အပါယ္ေလးပါးသုိ႔သြားရာ သို႔ လမ္းညြန္ေပးေနမည္ျဖစ္သည္။ ထိုကံ ၁၀ ပါးအနက္တစ္ပါးပါး လြန္က်ဳးမိလွ်င္ အပါယ္ေလးပါးသို႔ ျမွားဦးလွည့္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုေၾကာင့္ အကုသလကမၼပထတရား ၁၀ ပါးဟာ မည္သည့္တရားက အျပစ္ငယ္သည္ဟု မဆိုသာေခ်။ သို႔ေသာ္လည္း မည္သည့္ တရားက အျပစ္အႀကီးဆံုးနည္း ဟုတြက္ဆၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ေနာက္ဆံုးျဖစ္သည့္ မိစၧာဒိ႒ိကံက အျပစ္အႀကီးဆံုးဟု ဆိုရေပမည္။

            ဒီအေၾကာင္းကို မေကာင္းေသာ တရားတြင္ ႀကီးေလးသည့္ ဂရုကံ ဟုရွိပါသည္။ ထိုကံမ်ားက အနႏၲရိယကံ (၅)ပါးျဖစ္သည္။

(၁)အမိကုိသတ္သည့္ကံ၊(၂) အဖကိုသတ္သည့္ကံ(၃) ရဟႏၲာကုိ သတ္သည့္ကံ၊(၄)ျမတ္ဘုရားကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳသည့္ကံ၊ (၅) သံဃာသင္းခြဲေသာကံ မ်ားကုိ ပဥၥာနႏၲရိယကံ ႀကီးေလးသည့္ဂရုကံ ဟုေခၚပါသည္။

            ထိုကံငါးပါးတြင္ ရဟႏၲာသတ္သည့္ကံဟု ဆိုရာ၀ယ္ ရဟႏၲာသည္ သံဃာထဲတြင္ပါ၀င္သည့္အတြက္ သံဃာကုိ သတ္လွ်င္ လည္း အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအေၾကာင္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ျမန္မာသကၠရာဇ္(၈၈၈ ) ရွစ္သံုးလံုး ခုႏွစ္က အင္း၀တြင္ ရွမ္းသိုဟန္ဘြား မင္းျပဳဖူးသည္၊ ထိုမင္းသည္ ဘာသာျခားမင္းျဖစ္ရကား သာသနာေတာ္ကို မၾကည္ညိဳေပ၊ ထို႔ေၾကာင့္ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဆြမ္းေကၽြးဖိတ္ေလဟန္ျပဳၿပီး သုတ္သင္လိုက္ရာ စာတတ္ေပတတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အပါး(၃၀၀)ခန္႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ရဖူးပါသည္။ သာသနာ့အေဆာက္အဦးမ်ား၊ ေစတီမ်ားကုိလည္း ရိုက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးသည္။ က်န္သံဃာေတာ္မ်ားက အသက္ေဘးစိုးရိမ္ရ၍ ေျပး လႊားပုန္းေအာင္းေနခဲ့ၾကရသည္ျဖစ္ရာ ထုိအထဲတြင္လည္း ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရာ ပုဂံသုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ ထိုဆရာေတာ္သည္ ဂူတစ္ခုထဲတြင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္၍ ၿပီးဆံုးေသာအခါ ဂူေပါက္၀မွ သာဓု ေခၚသံကုိ ၾကားရပါသည္။

“သင္ဘယ္သူလဲ” ေမးရာ “ တပည့္ေတာ္ သာသနာေစာင့္နတ္မင္းပါဘုရား” ဟုေလွ်ာက္၏၊ “ဒါျဖင့္ သင္ဟာ သိၾကားမင္းျဖစ္မွာေပါ့” ဟုေမးရာ “မွန္ပါဘုရား”ဟု သိၾကားမင္းကေျဖသည္၊ ထိုအခါ ဆရာေတာ္က “သင္ဟာသာသနာေစာင့္နတ္မင္းျဖစ္ရင္ သိုဟန္ဘြားရန္ကို သင္မသိဘူးလား၊ ဘာေၾကာင့္သိုဟန္ဘြားရန္က ကာကြယ္မေပးရတာလဲ” ဟုေျပာရာ သိၾကားမင္းေျဖလိုက္ပံုက “ အရွင္ဘုရား… ျမတ္စြာဘုရားေသာ္မွ ကံအတိုင္းျဖစ္လာသည့္ ၀ိဋဋဴဘေဘးကို မတားျမစ္နိုင္ခဲ့ပါ၊ တာ၀န္အရ ႏွစ္ႀကိမ္သံုးႀကိမ္တားျမစ္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ၀ဋ္ရွိသည့္အတိုင္း ျဖစ္လာသည့္ ေဘးကုိ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ေတာင္မွ လ်စ္လ်ဴရႈေတာ္မူခဲ့ရသည္။ အကၽြန္ပ္ကား အဘယ္မွာ တတ္နိင္ပါမည္နည္း၊ သို႔ေသာ္ ဤသိုဟန္ဘြား ဘုရင္ဟာ မၾကာခင္ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ ပ်က္စီးရေတာ့မွာပါဘုရား”ဟု သိၾကားမင္းက ဆရာေတာ္ႀကီးအား ေလွ်ာက္ခ်က္အရ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း မင္းမ်ားက ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ရိုက္နက္သတ္ျဖတ္ေနၾကရာ နအဖအစိုးရမင္းမ်ားႏွင့္ေနာက္ပါမ်ားသည္လည္း ကံႏွင့္၀ဋ္ကုိ ေျပးမလြဲ ခံရမည္ကုိ ဆုေတာင္းစရာမလို ေအာ္တိုမစ္တစ္ အ၀ီစိငရဲလက္မွတ္ျဖတ္ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မၾကာခင္ သြားရေတာ့မွာပါ၊ သူတို႔အလာကုိ မဟာအ၀ီစိငရဲတြင္ ေသဆံုးၿပီးေသာ အ၀ီစိငရဲသား ႀကံ႕ဖြဲ႕ႏွင့္စြမ္းအားရွင္မ်ားက တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳဆိုေနၾကမွာကို ျမင္ေယာင္ေနမိပါသည္။

အထက္ကဆိုခဲ့သည့္ ကံငါးပါးသည္ ကာယကံျဖစ္၍ ပိုအျပစ္ႀကီးသည္ဟု ထင္စရာရွိသည္။ ထိုကာယကံသာမဟုတ္၊ ၀စီကံလည္း အျပစ္ႀကီးလွသည္။ ၀စီကံထဲက မုသာ၀ါဒကံအျပစ္ႀကီး လြန္းလို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဘ၀က တစ္ျခားအကုသိုလ္ကံေတြကို က်ဳးလြန္ခဲ့ေပမယ့္လို႔ မုသာ၀ါဒကံကိုေတာ့ မက်ဳးလြန္ခဲ့ဘူး။ မာဃေဒ၀လကၤာသစ္မွာ (အကုသိုလ္မွာ မုသာ၀ါဒ၊ကုသိုလ္မွာကား သစၥ၀ါစာ၊ ေလးဆံုးသာတည့္ ) ဟုစပ္ဆိုထားပါသည္။

            ထို႔ထက္ အျပစ္အႀကီးဆံုးေသာကံမွာ မိစၧာဒိ႒ိကံ ျဖစ္ပါသည္၊ ထိုမိစၧာဒိ႒ကံမ်ားမွာ---

(၁) အလွဴငယ္ေပးလွဴ၍ အက်ဳိးမရွိ၊

(၂) အလွဴႀကီးေပးလွဴ၍ အက်ဳိးမရွိ၊

(၃) ပူေဇာ္၍ အက်ဳိးမရွိ၊

(၄) ကုသိုလ္ကံ၊အကုသိုလ္ကံမရွိ၊

(၅) ဘ၀တစ္ပါးမွ လာသူမရွိ၊

(၆) တမလြန္ေလာကမရွိ၊

(၇) မိခင္၏ေက်းဇူးမရွိ၊

(၈) ဖခင္၏ေက်းဇူးမရွိ၊

(၉) ဥပပတ္သတၱ၀ါမရွိ၊

(၁၀) ကိေလသာၿငိမ္းေအးေသာ သာမဏျဗဟၼဏဟူ၍ မရွိ ဟု မိစၧာဒိ႒ိကံ(၁၀)းပါးရွိပါသည္။

            ရွင္းပါဦးအံ့………….ကံ၏အက်ဳိးမရွိဟု ကံကုိပယ္လွ်င္ နတၳိကဒိ႒ိဟုေခၚၿပီး၊ ေကာင္းမႈျပဳေသာ္လည္း ေကာင္းမႈမမည္၊မေကာင္းမႈျပဳ ေသာ္လည္း မေကာင္းမႈမမည္ဟု ကံကုိပယ္သည့္အတြက္ အႀကိယဒိ႒ိ ဟုေခၚပါသည္။ သတၱ၀ါဆိုသည္မွာ ကုသုိလ္ေၾကာင့္ျဖစ္တာလည္းမဟုတ္၊အကုသိုလ္ျဖစ္တာလည္းမဟုတ္၊ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့မရွိ၊ သူ႔အလိုလို ျဖစ္လာသည္ဟု အေၾကာင္းကိုပယ္လွ်င္ အေဟတုကဒိ႒ိ ဟုေခၚပါသည္။

            ဒီအယူအဆိုးႀကီး(၁၀)ပါးကို စြဲကိုင္ထားလွ်င္ အပါယ္လားရန္အတြက္ ကမၼပထေျမာက္သြားၿပီ၊ ထိုအယူကုိ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ယူထားလွ်င္ နိယတမိစၧာဒိ႒ိျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုသူေသလွ်င္ အပါယ္ေလာက္သာမဟုတ္၊ မဟာအ၀ီစိငရဲသုိ႔တိုင္  က်ေရာက္ရေပေတာ့မည္။ ပဥၥနႏၲရိယကံထိုက္၍ေသလွ်င္ မဟာအ၀ီစိငရဲက်ေရာက္မည့္သူမ်ားသည္ ကမၻာပ်က္လွ်င္ မဟာအ၀ီစိမွ လြတ္ရပါေသာ္လည္း နိယတမိစၧာဒိ႒ိမ်ားေသ၍ မဟာအ၀ီစိငရဲက်သူမ်ားသည္ ကမၻာပ်က္ေသာ္လည္း တစ္ျခားကမၻာသုိ႔သြား၍ မဟာအ၀ီစိငရဲတြင္ထပ္မံ၍ ခံရေပဦးမည္။ ထိုသုိ႔ေသာသူမ်ားကုိ အရာေထာင္ေသာင္းမက ပြင့္ေတာ္မူၿပီးသည့္ျမတ္ဘုရားမ်ား မည္မွ်ပင္ တရားေဟာေစကာမူ အယူသည္းမႈကုိ မပယ္စြန္႔နိုင္ၾကေပ၊ ထိုေၾကာင့္ အပါယ္က်ၿပီးရင္းက်ရင္း ျဖစ္ကား ကမၻာသစ္ငုတ္ႀကီးမ်ားအျဖစ္က်န္ရစ္သည္ဟု က်မ္းဂန္မ်ားမွာ ဖြင့္ျပထားသည္ကို သတိထားသင့္ပါေၾကာင္း ။         ။

x                     x                          x