|
အလင္းတန္းမ်ား
ခြန္ဆုိင္း
ကြ်န္ေတာ္ ျပည္တြင္းမွာ ရွိေနတုန္းက
အေျခအေနေပးတဲ႔အခါ ေခတ္ျပိဳင္လို ဂ်ာနယ္ကို တခုတ္တရဖတ္ရတယ္။ ရင္ခုန္ဖို႔
ေကာင္းတယ္။ ေပးတဲ႔လူက ရဲေဘာ္စိတ္နဲ႔ေပးတာ။ ဖတ္တဲ႔လူကလည္း တာ၀န္ယူမွဳနဲ႔ဖတ္ရတာ။
ကေလာင္ေတြက လြတ္လပ္ေပါ႔ပါး ေနၾကတယ္။ လြတ္ေျမာက္ေနၾကတယ္။ စာေတြကိုဖတ္ရတာ
အာဟာရရွိတဲ႔စားစရာတခုခု စားလိုက္ရသလိုဘဲ။ အားတက္လာတယ္။ အနာဂတ္ေတြကို
ဆုတ္ဖမ္းလာႏိုင္တယ္။
ျပည္တြင္းမွာေတာ့ ဒါဟာ ေျမေအာက္ဂ်ာနယ္။
ဖတ္လို႔ ေထာင္က်တဲ႔ အမွဳေတြလည္း ၾကံဳရတယ္။ အမွဳကၾကီးတယ္။ ျပည္ပ ေရာက္လာေတာ႔
ေခတ္ျပိဳင္ဟာ စာပင္လယ္ၾကီးထဲက ခိုစရာကြန္းေတြအမ်ားၾကီးထဲက ကြ်န္းၾကီးတကြ်န္း
ျဖစ္သြားတယ္။ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာလည္း ကေလာင္သစ္ေတြ လက္ရာေပါင္းစုံ
ပလူပ်ံေနတာ ေတြ႕တယ္။ စာေပနယ္တခုထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းခ်ီေတြဂီတအႏုပညာေတြ၊
သတင္းဌာနေပါင္း စုံကထုတ္လႊင္႔ေနတဲ႔အစီအစဥ္ေတြ။
လူမ်ိဳးစုအလိုက္ကိုယ္ပိုင္စာေပေတြ၊ ယဥ္ေက်းမွဳေတြ
ရသေလာက္ေဖၚထုတ္ေနၾကဖန္တီးေနၾကတာ။ ႏုိင္ငံတကာမွာ ေေရာက္ေနတဲ႔ျမန္မာေတြက
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ဂ်ာနယ္ေတြ ဖန္တီးထားလိုက္ၾကတာ။
ႏွစ္ေတြရလာေတာ႔သမိုင္းေတြမွတ္တမ္းေတြ ကိုးကားစရာ အခ်က္အလက္ေတြျဖစ္လာတယ္။
ျပည္တြင္းမွာဆို ေထာက္လွမ္းေရးက ဒီသမိုင္းအေထာက္အထားေတြကို
မွန္မွန္ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ေနတာသူ႔အလုပ္တခု။ ျပည္ပ ေရာက္လာေတာ႔ သူတို႔
လက္လွမ္းမမီေတာ႔ဘူး။ စာေပကင္ေပတိုင္ေတြလည္း ျပည္တြင္းမွာပဲဲ တြင္က်ယ္လုိ႔ရတယ္။
ျပည္ပမွာေတာ့ သူတို႔ကို ထည္႔တြက္စရာ စာရင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒီမွာ
ေက်းဇူးမ်ားတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြအေၾကာင္းေျပာပါဆိုရင္ေတာ့
ဆရာေၾကးမုံဦးေသာင္းတို႔ကို အရင္ေျပာရပါမယ္။ သူတို႔ဟာ လူေတာ္ေတြ။ ျပည္တြင္းမွာ
ညာဖားေနလည္း ရာထူးၾကီးေတြနဲ႔ ေနရာေတြ စည္းစိမ္ေတြေတာ႔ အမ်ားၾကီးရႏိုင္တာပဲဲ။
ဒါေပမယ္႔ သူတို႔လိုလူမ်ိဳးက တိုင္းျပည္မ်က္ႏွာ လူမ်ိဳးမ်က္ႏွာၾကည္႔တဲ့
လူစားထဲမွာပါတယ္။ ဦးေန၀င္းကသူေကာင္းျပဳတာနဲ႔ သူလုပ္သမွ် ေကာင္းပါတယ္ဆိုျပီး
စာေရးစားတဲ့ လူမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ရာထူးယူျပီးမွိန္းေနတဲ႔ လူစားထဲမွာ သူမပါဘူး။
သတင္းစာဆရာ နာမည္ခံျပီး သူ႔တာ၀န္သူသိသူ။ သူမေသခင္အထိ သူတတ္တဲ႔သတင္းစာပညာနဲ႔
တိုင္းျပည္ကုိအလုပ္အေကြ်း ျပဳသြားတယ္။ မ်ိဳးဆက္ေတြ အမ်ားၾကီးေမြးေပးသြားတယ္။
လြတ္လပ္တဲ႔ စိတ္၀ိညာဥ္ေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးသြားတယ္။ ဆရာဟာ
အေမွာင္ေခတ္ျမန္မာျပည္ထဲက အလင္းတန္းတခုပဲဲ။ ဘယ္ေလာက္ေမွာင္ေနေန အဲဒီအလင္းတန္းက
လမ္းျပတယ္။ အဲဒီအလင္းတန္းနဲ႔ ခရီးသြားရင္ လုိတဲ႔ခရီးေရာက္မွာ ေသခ်ာတယ္။
ဆရာမရိွေတာ႔ေပမယ္႔ ဆရာ႔အလင္းတန္းေတြက လမ္းျပဘို႔ က်န္ေနရစ္တယ္။ ဆရာေရးခဲ႔တဲ႔
စာတပိုဒ္နဲ႔ ဆရာကို အမွတ္တရ ပူေဇာ္လိုက္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားသည္ ၾကံ႕ခုိင္ေရး အဖြဲ႔ကို အင္အားျပဳကာ စစ္၀တ္စုံခြ်တ္၍
ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ရန္ ေလးနက္စြာ စဥ္းစားခဲ႔ၾကေသးသည္။ သို႔ေသာ္
ၾကံ႕ခုိင္ေရးအဖြဲ႔ၾကီးမွာ အာဏာႏွင္႔ စည္းရုံးထားသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ မဲေပးမည္မွာ
မေသခ်ာဟုဆုံးျဖတ္ကာ ေနာက္ဆုတ္ၾကေလသည္။သူတို႔တြက္ခ်က္သည္မွာမွန္၏။
အင္အားၾကီးေသာ ၾကံ႕ခုိင္ေရး အဖြဲ႔ၾကီး သည္ စစ္အစုိးရဆင္းေပးသည္ႏွင္႔
တေကာင္တျမီးမွမျမင္ၾကရေတာ႔ေပ။ စစ္တပ္က ထုတ္ထားေသာ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာေဇာ
တဦးတည္းသာ ၀င္ေရာက္အေရြးခံခဲ႔သည္။
ေရြးေကာက္ပြဲဇာတ္ေပါင္းေသာအခါသန္႔ရွင္းတို႔က အျပတ္အသတ္အႏိုင္ရသြားေလသည္။
သန္႔ရွင္းအမတ္ ၁၅၉ဦး အေရြးခံရျပီး တည္ျမဲတို႔က ၄၁ဦးသာ အေရြးခံရေလသည္။
သန္႔ရွင္းတို႔ ၏ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကို လူထုက ယုံၾကည္သျဖင္႔ အႏိုင္ရသည္မဟုတ္။
လူထုက စစ္တပ္ဆန္႔က်င္ေၾကာင္းဆႏၵျပလိုသျဖင္႔ သန္႔ရွင္းတို႔ အႏိုင္ရသည္ဟု
ႏိုင္ငံေရးေ၀ဖန္သူတို႔က ယူဆၾကေလသည္။
(ေရႊကညစ္နဲ႔ ေရးကာစာကိုစီ- ေၾကးမုံဦးေသာင္း )
စာမ်က္ႏွာ ၁၂၅
ခြန္ဆိုင္း
(၁၅-၄-၀၈)
x x x
x
|
