ေဗဒင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာအျမင္

၀ိသၾကံဳ

အိုင္တီေခတ္ႀကီးတြင္ အသိပညာရွင္၊အတတ္ပညာရွင္မ်ား၏ မရပ္မနားေသာ ဇြဲလုံ႔လတို႔ေၾကာင့္ ဆန္းသစ္ေသာ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာမ်ား လွ်င္ျမန္ေသာအဟုန္္ျဖင့္ တုိးတက္လွ်က္ရွိသကဲ့သုိ႔ ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ တရားေဟာ ဓမၼကထိကမ်ား၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ ေထရ၀ါဒဘာသာေရးမဂၢဇင္းမ်ား၊ အြန္လိုင္းေပၚဆိုလွ်င္လည္း ေထရ၀ါဒအသားေပး ေရးထားေသာ ဘေလာခ့္မ်ား ေၾကာင့္ ဘာသာသာသနာ သည္ ေနလိုလလို ထြန္းေတာက္ေနသည့္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာေကာင္းလွပါသည္။

            သို႕ေသာ္လည္း ေထရ၀ါဒသာသနာေတာ္ႀကီး တည္တံ့ေစရန္ အဖက္ဖက္က မည္မွ်ပင္ ေရးသား ေဟာေျပာေနေစကာမူ အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္ေသာ လူအခ်ဴိ႕တို႔၏ အယူအဆတို႔ေၾကာင့္ ျဖဴစင္ေသာ ပု၀ါေပၚသို႔ အမဲစက္က်ေရာက္သကဲ့သို႔ ေထရ၀ါဒ သာသနာေတာ္ႀကီးဟူေသာ ပု၀ါေပၚသုိ႔ ေထရ၀ါဒႏွင့္ဆန္႔က်င္ေသာ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည့္ အမည္းစက္မ်ား က်ေရာက္လွ်က္ရွိသည္ကုိ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ သိလုိက္ရပါသည္။

            တစ္ေန႔ေသာအခါ “ ကုိ၀ိသႀကံဳေရ…..တစ္ခ်ဴိ႕သူေတြက ေဗဒင္ကုိ ဘုရားေဟာသည္ဟု ဆိုကာ ေဗဒင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ တစ္သား တည္းပါ ဟု အထင္မွားေနသူေတြရွိေနၾကပါတယ္၊ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျမင္ရွင္းေအာင္ ေဆာင္းပါးေရးသားခ်ီးျမွင့္ေပးပါဦး” ဟု ေမတၱာျဖင့္ေျပာလာသည့္ စကားေၾကာင့္ ဘာသာသာသနာအေရးဆိုလွ်င္ ဥေပကၡာမျပဳနိုင္သည့္ စာေရးသူမွာလည္း တတ္သည့္ပညာ မေနသာ ဆိုသကဲ့သုိ႔ အျမင္ရွင္းေအာင္ေတာ့ ေရးသားရေပဦးမည္။

ေဗဒင္ပညာ၏ သက္တမ္းကို တြက္ဆၾကည့္လွ်င္္ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မမူမီ ေရွးပေ၀သဏီကပင္ ရွိႏွင့္ေနၿပီးျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ေဗဒင္ပညာ၏ သက္တမ္းသည္္ ဂဂၤါ၀ါဠဳသဲစုမက သက္တမ္းၾကာျမင့္ခဲ့ေလၿပီ ဟု ယူဆနိုင္စရာရွိပါေသာ္လည္း ဘ၀အတြက္ ခိုင္လံုေသာ အာမခံခ်က္ကိုကား မေပးနိုင္ေခ်။ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ႏွင့္ ေဗဒင္ကိုလည္း ႏိႈင္းယွဥ္၍ မရနိုင္။

လူသားတို႔အတြက္ ျပႆနာမ်ားမ်ဳိးစံုကုိ ေဗဒင္က လတ္တေလာေျဖရွင္းနိုင္သည္ဟု ေျပာၾကေသာ္လည္း မွန္ကန္မႈ နည္းလြန္း လွသျဖင့္ လူသားတို႔၏ ပစၥဳပၸန္ဘ၀အတြက္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရေသာ ဘ၀အာမခံခ်က္ကို မေပးနိုင္ေပ၊ ေနာင္တမလြန္ဘ၀ အတြက္ဆိုလွ်င္ အဘယ္ဆိုဖြယ္ရာရွိေတာ့အံနည္း။

ေဗဒင္ပညာသည္ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အႏၲရာယ္ဆိုးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္နိုင္ေကာင္းနုိင္လိမ့္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အို ၊ နာ၊ ေသ ဟုဆိုအပ္ေသာ ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လံုး၀ကယ္တင္နိုင္စြမ္း မရွိနိုင္ေပ။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ကသာ လွ်င္ အိုနာေသမွ လြတ္ေအာင္စြမ္းေဆာင္နိင္ေပသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေဗဒင္ပညာကုိ အားကုိးသင့္/မသင့္ စဥ္းစားေစခ်င္လွပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶေဟာေၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားကုိ ဆန္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမမ်ားသည္ (အလုပ္သမား၀ါဒ) ကမၼ၀ါဒျဖစ္ပါသည္။ ကမၼ၀ါဒဟူသည္ အလုပ္၀ါဒျဖစ္ပါသည္။

ပုညံ၀ သုခံ ဇေနတိ၊ အပုညံ ဒုကၡံ ဇေနတိ။ တသၼာ ပုညံ၀ ကာတဗၺံ၊ အပုညံ န စ ကာတဗၺံ။

ဆိုလိုရင္းမွာ- ေကာင္းကံျပဳလွ်င္ ေကာင္းေသာ သုခအမ်ဳိးမ်ဳိးကို မုခ်ရပါမည္၊ မေကာင္းေသာကံကို ျပဳက ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ မုခ်ေတြ႔ရလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈမွန္သမွ် ကိုျပဳလုပ္ပါ၊ မေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကို မျပဳလုပ္ပါႏွင့္……… ဟုျမတ္ဗုဒၶေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

      သူမ်ားအားမကုိးနဲ႔ (အတၱာဟိ အတၱာေနာ နာေထာ) ကုိုယ့္ကိုယ္ကို အားကိုးရပါမည္ဟု ဆိုလိုရင္းျဖစ္ပါသည္။  ထိုကဲ့သုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူခဲ့သည့္ တရားေတာ္ေတြကို ကုိးစားယံုၾကည္မႈမရွိဘဲ နတ္၊ ၀ိဇၨာ၊ ဘိုးေတာ္၊မယ္ေတာ္၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊တပသီ၊ ေဗဒင္ယၾတာစသည္ကုိ ယံုၾကည္ေနသူမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံထားေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာအစစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္နိုင္ေတာ့ဘဲ၊  ဗုဒၶဘာသာ(ကျပား)အတု ျဖစ္သြားနိုင္ပါသည္။

         ဗုဒၶဘာသာအစစ္ဟူသည္ ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ဘုရား၊ တရား၊သံဃာ ရတနာသံုးပါးကိုသာ ယံုၾကည္ကာ ဘုရားေဟာသည့္အတိုင္း ခံယူ လိုက္နာက်င့္သံုးၾကပါသည္။ ေရွးအယူ၀ါဒအစြဲမ်ားျဖစ္သည့္ ပြဲျပင္၊ပြဲထိုး၊ ဘုိးဘိုး၊ မႏွဲ၊ သရဲ၊ ဘီလူး၊နတ္ပူး၊ ေဗဒင္ ဓာတ္ဆင္၊ ဓာတ္ရိုက္ကိုလည္း မလိုက္စားေတာ့ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ထားလိုက္သည္။ အျမင္၊အၾကားရဲ႕ အေပၚ၌ ေကာင္းစြဲ မေကာင္းစြဲ မဂၤလာ အမဂၤလာ အတိတ္နိမိတ္အစြဲတို႔ကိုလည္း မယူမစြဲ မယံုၾကည္ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္သည္။ ျပႆဒါး ၊ ရက္ရာဇာ၊ ဇာတာ၊ စန္းလဂ္ ၿဂိဳလ္စီး ၿဂိဳလ္နင္းၾတင္းန၀င္း ၀ါရမိတၱဴ တုိ႔ကိုလည္း မေရြးခ်ယ္ မစိစစ္ေတာ့ဘူး။

            ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ တပသီစေသာ တန္ခိုးရွင္တို႔ရဲ႕ ဖန္ဆင္း မစ ကယ္တင္ေပးမႈကို ေတာင့္တကိုးစားျခင္းနဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္တို႔ကိုလည္း အျမစ္ျပတ္ေတာ္လွန္ကာ ေရွာင္ၾကဥ္လိုက္ပါသည္။

            ထို႔ျပင္ မိမိရဲ႕ကုသိုလ္ကပဲ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေ၀ပါေတာ့သည္။ ရုပ္ပံုေတြကို ဘုရားရဲ႕ေအာက္ဆြယ္နားကထားၿပီး သီးျခားကိုးကြယ္မႈ မျပဳေတာ့ဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္ကလည္း ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာ (၃)ပါးကိုသာ ဆည္ကပ္ကိုးကြယ္ကာ ခံယူလိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ရရွိလာေသာ ကုသိုလ္ဘုန္းကံေၾကာင့္သာ နတ္သၾကားေတြက မစ ေပးရတာပဲ ဟု မိမိရဲ႕ ဘုဥ္းကံအမွန္ကုိ ယံုၾကည္ဆံုးျဖတ္ကာ ရတနာသံုးပါးမွတစ္ပါး တစ္ျခား ကိုးကြယ္အားထားရာ မရွာေတာ့ေပ။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကုိ ဗုဒၶဘာသာအစစ္ဟုေခၚပါသည္။

အားလံုးကုိၿခံဳငံုသံုးသပ္ရလွ်င္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္အရ ေလာကတြင္မည္သည့္အရာကုိမဆို ကိုယ္တိုင္လုပ္မွ ရနိုင္သည္၊ သူတစ္ပါး ပါးစပ္ဖ်ားကို အားကိုးေန၍ မရေပ။ ေဗဒင္ကား ကိုယ္တိုင္လုပ္စရာမလိုဘဲ ကိစၥၿပီးနိုင္သည္ ဟူေသာ  ထိုအေၾကာင္း ႏွစ္ရပ္ ဆက္စပ္၍ မရေသာေၾကာင့္ ေဗဒင္သည္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ႏွင့္ မေရာေႏွာသင့္ေပ။ ျမတ္ဗုဒၶ တရားေတာ္လည္း မဟုတ္ပါေၾကာင္း တုိက္တြန္းေရးသားလိုက္ရပါေတာ့သတည္း။

(၁၄-၃-၀၈)

မူလ ေဆာင္းပါးမ်ားသုိ ႔