ခင္ဗ်ားသြားႏွင့္ လုိက္ခဲ့မယ္ ဗိုလ္ထီးေရ

မဇၥ်ိမျငိမ္း

ဗုိလ္ထီးေရ ျပန္မရႏုိင္ေတာ့တဲ့ ၁၉၇၀ ျပည့္လြန္ကာလေတြကုိ သတိရတယ္။ “ေရဒီယုိ ကမာရြတ္ေရ႔ ေရဒီယုိ ကမာရြတ္ေရ႕”လုိ႔ ရွမ္းသံေလး ၀ဲ၀ဲနဲ႔ ဟစ္ပါဦး။ အဲဒီတုန္းက တီဗီြဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ မျမင္ဖူးေသးတဲ့ေခတ္။ ျမန္မာ့အသံ နားေထာင္မယ္။ ဗိုလ္ထီးတုိ႔၊ သိန္းတန္ (ျမန္မာျပည္)တုိ႔၊ မင္းမင္းလတ္တုိ႔ စတိတ္ရႈိးေတြကုိ ၾကိတ္ၾကိတ္တုိး အားေပးၾကမယ္။ တခ်ိဳ႕လဲ ေခါင္းေလာင္းေဘာင္းဘီ ဒူးေအာက္ပြၾကီးေတြ ၀တ္မယ္။ တီဗီြ မရွိေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္။ ဂစ္တာေလးတလက္ကုိ သူငယ္ခ်င္း ေလးငါးေယာက္ စုတီးျပီးေတာ့လဲ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတာပဲ။ မာလာေဆာင္တုိ႔ ျပည္လမ္းမတုိ႔မွာ အေဆာင္သူေလးေတြကုိ အိပ္ရာ၀င္ သီခ်င္းဆက္ရင္း ညအိမ္ျပန္ ေနာက္က်လုိ႔ မိဘအဆူခံခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြ။ လက္ဖက္ရည္တခြက္ ငါးမူးေခတ္မွာ ခင္ဗ်ားသီခ်င္းသံေတြ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တုိင္းမွာ ျပန္႔လုိ႔။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကုိ လူငယ္ေတြ အံုေစခ်င္ရင္ စုိင္းထီးဆုိင္တုိ႔ မင္းမင္းလတ္တုိ႔ သီခ်င္း ကက္ဆက္ေခြေတြ ၀ယ္ထားရတာ။ အဲဒီတုန္းက ကုိတုိးၾကီးရဲ႕ မဟာဆန္သူ မေပၚေသးဘူး။ “ေျခလွမ္းစ,တုိင္း ေနာက္ကေန မလွမ္းတယ္။ မင္းနာမည္ ၀ုိင္း”ဆုိတဲ့ ကုိတုိးၾကီး သီခ်င္းေရာ က်ေနာ္တို႔ၾကား ေရာက္ျပီလား မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားေရာ သတိရေသးလား ဗိုလ္ထီး။

စီးရီး မာစတာေခြ တေခြကုိ ေတးသံသြင္းေတြ ၀ယ္ပါမယ့္အေရး မႏၱေလးနဲ႔ ရန္ကုန္ ဆင္းတက္ျပီး တဆုိင္၀င္ တဆုိင္ထြက္ လုိက္စပ္ရတာ။ ေစ်းႏွိမ္ခံရတာလဲ ရွိေသး။ ကုိယ့္သီခ်င္းေလး ပရိသတ္ဆီ ေရာက္ရင္ ေတာ္ပါျပီဆုိျပီး ဘယ္ေလာက္ေစ်းနဲ႔ရရ ထုိးေရာင္းခဲ့ရတဲ့ သီခ်င္းေတြ။ ကုိယ့္အိမ္မွာ သိမ္းရင္း တိပ္ၾကိဳးေတြ ေဆြးသြားတာနဲ႔ စာရင္ ပရိသတ္လက္ ေရာက္ျပီးေရာ လုပ္ခဲ့ရတာ။ ဒီေလာက္မွ အရင္းအနွီး မတတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ သူေတြက်ေတာ့ လမ္းေဘးအုတ္ခံု သီခ်င္းသည္ဘ၀နဲ႔ ဇာတ္သိမ္းသြားၾက။ တခ်ိဳ႕လဲ ေမွာင္ခုိကုန္သည္ေတြျဖစ္သြား။ တခ်ိဳ႕လဲ အစုိးရ႐ံုးေတြမွာ သံုးက်ပ္ ဆယ့္ငါးျပားနဲ႔ ေန႔စား၀င္လုပ္။

အခုေတာ့လဲ တံတားေအာက္မွာ ေရေတြ စီးသြားခဲ့ပါလား ဗိုလ္ထီးေရ...

၀င္းဦးသီခ်င္းေတြကုိ ၾကိဳက္တတ္တဲ့ခင္ဗ်ား...။ ၀င္းဦးဆံုးေတာ့ အလြမ္းေျပ ေတးစီးရီး ထုတ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားရယ္၊ မခ်ိဳ (ခ်ိဳျပံဳး)ရယ္ ထင္တယ္။ ဆုိၾကတာ။ ခင္ဗ်ား အသံသြင္းခန္းထဲ ၀င္ေရာ ဆုိဖုိ႔ သီခ်င္းႏုတ္စ္စာရြက္ေပးေတာ့ “ေနပါေစ။ က်ေနာ္ရတယ္”တဲ့။ ခင္ဗ်ား ဆုိရမယ့္ ၀င္းဦးသီခ်င္းေတြ အကုန္လံုးက ခင္ဗ်ား အလြတ္ရေနျပီးသား။

“ေတာင္ေပၚေျမမွာ ေတာ္၀င္ပိေတာက္ပန္း မရွိေပမယ့္

ျဖဴစင္ပါတယ္ အ႐ုိးခံစိတ္ထား ရွိၾကတဲ့

ခ်ယ္ရီေတြရယ္ ဧည့္၀တ္မပ်က္ပါဘူး”

ခင္ဗ်ားသီခ်င္းေတြက ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေဆြးေျမ႔မသြားဘူးဗိုလ္ထီး။ ခင္ဗ်ားအသံကလဲ ဘယ္ႏွစ္ခါ နားေထာင္နားေထာင္ ခ်ိဳျမေနတုန္းပဲ။ ရွမ္းျပည္ကုိ သြားတဲ့ အေ၀းေျပး ကားေတြေပၚမွာ ခင္ဗ်ားသီခ်င္းသံေတြ ၾကီးစုိးေနက်။ ဒရုိင္ဘာေတြကလဲ ဒါ ရွမ္းျပည္ကားလုိ႔ ေၾကာ္ျငာေပးေနတဲ့ အတုိင္းပဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔၊ စုိင္းဆုိ၀္ေမာင္တုိ႔ သီခ်င္းေတြ ဒိုင္ခံ ဖြင့္ၾကတာ။

“တုိ႔ေသြးလဲမဟုတ္ တုိ႔သားလဲမဟုတ္”ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံ တီဗီြက ညတုိင္း ၾကားရတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ခင္ဗ်ားကုိ လူေတြ ေမတၱာ၀ုိင္းပုိ႔ၾကေရာ။ ခင္ဗ်ားလဲ သိမွာပါ။ ဆရာလိတ္က ခင္ဗ်ားကုိ သီခ်င္းသစ္ ေရးမေပးေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ား တျခားသီခ်င္းေတြဆုိလုိက္ ဘာလုိက္ ျဖစ္ေနရျပီ။ “ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး”လုိ႔ ခင္ဗ်ား ျငင္းေနတဲ့ ၾကားက၊ ဆရာလိတ္ကလဲ ေထြေထြထူးထူး ဘာမွ မေျပာတဲ့ ၾကားကကုိ ခင္ဗ်ား ဆရာလိတ္ သီခ်င္းသစ္ေတြ ထပ္မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီတုန္းက ဆရာလိတ္ လုပ္သြားတာ တကယ္ ေလးစားဖုိ႔ ေကာင္းတယ္။ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး ေျပာမေနဘူး။ ခင္ဗ်ားအခက္အခဲနဲ႔ ခင္ဗ်ား ေျဖရွုင္းသြားပံုကုိလဲ ဘာမွ ေ၀ဖန္မေနဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပတ္လုိက္တာ။

ခင္ဗ်ားတူမ နန္းေနာင့္ေနာင့္လဲ ဒီသီခ်င္းနဲ႔ အဆုိေတာ္ေလာကထဲ စ,ေရာက္လာတယ္။ ညတုိင္း ခင္ဗ်ားတုိ႔ တူအရီး မ်က္ႏွာေတြကုိ ေအာ့ေၾကာလန္ သီခ်င္းနဲ႔ တြဲျပီး ေတြ႔ေနရတယ္။ ကေလးမေလး အဆုိလဲေကာင္း၊ ႐ုပ္ရည္ေလးလဲရွိ၊ ဂီတအသုိင္းအ၀ုိင္းလဲ ရွိရက္သားနဲ႔ ဆက္တက္မလာေတာ့တာ စန္းေၾကာင့္လား၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႕ ေအာ္ေၾကာ့လန္သီခ်င္းေၾကာင့္လားေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး ဗိုလ္ထီး။

ဆရာလိတ္ သီခ်င္းေတြနဲ႔ နာမည္ရခဲ့တဲ့၊ နာမည္ ဆက္ထိန္းထားရတဲ့ ခင္ဗ်ား၊ ဆရာလိတ္က ေရးမေပးဘူးဆုိေတာ့ ဒုကၡေရာက္ရျပီ။ တျခား သီခ်င္းေရးဆရာေတြရဲ႕ သီခ်င္းေတြကုိ ခင္ဗ်ား ဆုိေပမယ့္ ဆရာလိတ္ သီခ်င္းေတြေလာက္ ေပါက္မလာဘူး။ အစြဲၾကီးတဲ့ ပရိသတ္ကလဲ ဆရာလိတ္မွ ဆရာလိတ္။

ခင္ဗ်ား စတိတ္႐ႈိးေတြ မဆုိရဘူး။ ဒီေပၚလစီသီခ်င္းေတြ ဆုိမေပးရင္ တီဗီြမွာ ခင္ဗ်ား ဘာမွ မလႊင့္ရဘူးဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ား ၾကံဳလုိက္ရတဲ့ အခက္အခဲကုိ က်ေနာ္ စာနာပါတယ္ ဗိုလ္ထီး။ အဆုိေတာ္ဆုိတာ ပရိသတ္နဲ႔ အျမဲတမ္း ထိေတြ႔ျပီး အသက္ေမြးရတာ။ ကုိယ့္ကုိ ပရိသတ္က မျမင္မၾကားရရင္ ဒါ ဇာတ္သိမ္း စျပီပဲ။ တဖက္က အစုိးရရဲ႕ ဖိအားေတြ၊ တဖက္က ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆရာလိတ္နဲ႔ ခင္ဗ်ား ပရိသတ္။

အရင္ဆံုး ဒူးေထာက္ လက္နက္ခ်သူအျဖစ္နဲ႔ ခင္ဗ်ားကုိ စိတ္နာခဲ့ၾကေပမယ့္ ခင္ဗ်ားကုိယ္တုိင္လဲ ဒီအတြက္ စိတ္ထိခုိက္ခဲ့ရမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ထင္တယ္ ဗိုလ္ထီး။ ခင္ဗ်ားမွာလဲ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အႏုပညာဘ၀ ေသမွာ စုိးရိမ္ရွာမယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ စာနာမိပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီ ရတဲ့အထိ ခင္ဗ်ားကုိ အသက္ရွင္ေစခ်င္လုိက္တာ။ ခင္ဗ်ား တုိင္းျပည္ကုိ ေျဖရွင္းထုေခ်စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိမွာပါ။ ခင္ဗ်ားအသံ၊ ခင္ဗ်ား႐ုပ္ကုိ လံုး၀ လႊင့္ခြင့္ မရရင္ အဆုိေတာ္ဘ၀ နိဌိတံသြားမွာစုိးလုိ႔ ဒီသီခ်င္းကုိ မဆုိခ်င္ဘဲ ဆုိခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း ခင္ဗ်ား ရွမ္းသံ၀ဲ၀ဲနဲ႔ ေျဖရွင္းပါဦးလား ဗိုလ္ထီး။

တျခားအဆုိေတာ္ေတြလဲ ေနာက္ပုိင္း ေပၚလစီ သီခ်င္းေတြကုိ မဆုိမျဖစ္ ဆုိလာခဲ့ရတယ္။ ေပၚလစီကား မ႐ုိက္ရေအာင္ အၾကာၾကီး တင္းခံေနခဲ့တဲ့၊ အကယ္ဒမီ ဆုနဲ႔ေတာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အလြဲခံျပီး ေခါင္းမာခဲ့တဲ့ ေက်ာ္သူလဲ ေနာက္ဆံုး ေပၚလစီကားကုိ ႐ုိက္ေပးလုိက္ရတယ္။ အားလံုး နားလည္ၾကပါတယ္ ဗိုလ္ထီး။ ခင္ဗ်ား လက္နက္အခ်ေစာလုိ႔ စိတ္နာခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ အသက္ရွင္ရတဲ့ ဒုကၡကုိ ျမန္မာျပည္ထဲက ျမန္မာလူမ်ိဳးခ်င္း သိၾကပါတယ္ေလ။ ႐ုန္းကန္႐ပ္တည္ခြင့္အတြက္ အသည္းႏွလံုးကုိ စေတးခဲ့ရတဲ့ ခင္ဗ်ား။

ဗိုလ္ထီးေရ... ဖိႏွိပ္မႈေအာက္က အႏုပညာသမားေတြရဲ႕ ေ၀ဒနာကုိ ခင္ဗ်ား သီခ်င္းဆုိသြားခြင့္ မရခဲ့ပါလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ားဟာ ျပည္လွေဖတုိ႔၊ ကုိအံ့ၾကီးတုိ႔၊ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္တုိ႔လုိ ျမန္မာ့ဂီတရဲ႕ ဒ႑ာရီသူရဲေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။

္စုိးလြင္လြင္တုိ႔၊ ဗဒင္တုိ႔၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔လုိ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္သမားေတြ ဆံုးရႈံးရတာ အရမ္းနာတယ္ ဗိုလ္ထီး။ ေကာ္ပီတပုဒ္ ျဖစ္ဖုိ႔ထက္ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္တပုဒ္ ေရးဖုိ႔ ရင္နဲ႔ဘယ္ေလာက္ရင္းျပီး ေမြးထုတ္ရတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ား ဆရာလိတ္ ပုိသိပါတယ္ေလ။ လွ်ာေပၚမွာကုိ အေလးအေပါ့က သိသာေနတာ။ ခင္ဗ်ားသီခ်င္းေတြက ကုိယ္ပုိင္ဟန္ ကုိယ္ပုိင္အသံနဲ႔။ ဒါ ေကာ္ပီလုိ႔ ဘယ္လုိမွ စြပ္စြဲမရတဲ့ သီခ်င္းေတြ။ “ယဥ္ေက်းတယ္ဆိုတဲ့ အသုိင္းအ၀ုိင္းၾကား....ၾကင္နာသူ အ႐ုိင္းျဖစ္ေနျပီလား။ လက္ညွိဳးေတြ ညႊန္ကာေလ ကဲ့ရဲ႕တာ ုကုိယ့္ကုိလုိ႔ပဲ မင္းထင္ေနသလား”ဆုိတဲ့ ဆရာလိတ္စာသားေတြကုိ ခင္ဗ်ားရွမ္းသံ၀ဲ၀ဲနဲ႔ ဆုိသြားတာ။ “ဥပါယ္တံမ်ဥ္သခင္မေရ”လုိ႔ ညည္းတဲ့ ခင္ဗ်ားအသံ။

ခင္ဗ်ားသြားႏွင့္၊ လုိက္ခဲ့မယ္ ဗိုလ္ထီးေရ....

(၂၅-၃-၀၈)

x x x