အသံုးမက်တဲ့ေကာင္

လ်န္မႈန္း

ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတုန္းကအေၾကာင္း ႐ုပ္ျပဇာတ္လမ္းေတြ ႐ုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ခဏခဏ ၾကည့္ဖူးတယ္ဗ်ာ။ မိဘေတြက သားက ဘီအုိင္ေအ ရဲေဘာ္ဆုိ အရမ္း ဂုဏ္ယူၾကတာတုိ႔။ ဒီသားမွ ဒီသား ျဖစ္ကုန္တာတုိ႔။

က်ေနာ့္အျဖစ္ကေတာ့ ဂ်ပန္ေခတ္ကနဲ႔ မတူပါျပီလုိ႔ ေျပာလုိက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ေတြထဲက သက္ရွိထင္ရွား ရွိေသးတဲ့ လူေတြကုိ ေတြ႔ေအာင္ လုိက္ရွာျပီး ေမးလုိက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အဲဒါေတြက ဇာတ္လမ္းထဲမွာပဲ ရွိတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ အျဖစ္အပ်က္ေတြလား။ ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္မုိ႔ မ်က္ႏွာငယ္ရတာေတြ၊ မိဘက အသံုးမက်တဲ့ သားသမီးလုိ႔ အျပစ္တင္တာေတြ က်ေနာ့္လုိပဲ မၾကံဳဖူးၾကဘူးလားလုိ႔။

ေနာက္လူေတြ စိတ္ညစ္ကုန္မွာစုိးလုိ႔ ဒီအေၾကာင္းေတြကုိ အကုန္မေျပာဘဲ ဖံုးထားခဲ့ၾကတာလားဗ်ာ။

x x x

သားသမီးထဲမွာ မင္းတေယာက္က ငါ့ကုိ စိတ္ညစ္ေအာင္ အလုပ္ဆံုးတဲ့။

မင္းညီေတြ ညီမေတြကုိ အားက်ျပီး မင္း ၾကိဳးစားစမ္းပါ တဲ့။

ဟုတ္တယ္ အေဖ။ က်ေနာ္ဟာ အေဖ့အလုိကုိ ျဖည့္မေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ သားမုိက္တေယာက္ပဲ။

ဘြဲ႕ရေအာင္ ေက်ာင္းဆက္မတက္ဘဲ ေတာခုိလာကတည္းက က်ေနာ္ အေဖ့အတြက္ သားမိုက္ ျဖစ္လာခဲ့တာပါ။ ဘီအုိင္ေအ ရဲေဘာ္ေတြတုန္းကလုိ တုိင္းျပည္က လိမၼာတဲ့ သားလုိ႔ အသိအမွတ္ ျပဳမွာလား။ က်ေနာ့္အေဖကေတာ့ အားကုိးမရတဲ့ေကာင္တဲ့ေလ။

ေတာထဲမွာေရာ နယ္စပ္မွာေရာ က်ေနာ္ ဒံုးေပကပ္သပ္ ေနတုန္း အေဖ့ဆီက တတိယႏုိင္ငံ ျမန္ျမန္ထြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းစကားေတြ ခဏခဏ ေရာက္လာတယ္။ အေဖ့ဆီ ဖုန္းဆက္တုိင္းလဲ သားအဖႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ႐ုိးမေတာင္ထက္ ပုိျမင့္တဲ့ တံတုိင္းၾကီးတခု ျခားေနသလုိပဲ။

က်ေနာ္ ေျပာျပခ်င္တာေတြက မက္ထ႐ုိကြင္းဆုိတဲ့ ငွက္ဖ်ားေဆးက အတုေတြ မ်ားလြန္းလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆးမတုိးေတာ့တဲ့အေၾကာင္း။ မွ်စ္ပဲ စားရလြန္းလုိ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ မွ်စ္ဆုိ လွည့္မၾကည့္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း မုိင္းနင္းမိလုိ႔ ေျခေထာက္ျဖတ္လုိက္ရတာ သူ႔မိဘေတြကုိ အသိမေပးဘဲ ဖံုးထားတဲ့အေၾကာင္း။ မာနယ္ပေလာ က်တဲ့ညက က်ေနာ္ ခ်ံဳးပြဲခ် ငုိမိတဲ့အေၾကာင္း။

အေဖ ေျပာတာက အေမရိကန္ ျမန္ျမန္သြားဖုိ႔။ စာဆက္သင္ဖုိ႔။ စေကာ္လာတေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖုိ႔။ ေမာင္ႏွမေတြကုိ ပုခံုးေျပာင္း တာ၀န္ယူဖုိ႔။

အေဖ က်ေနာ့္ကုိ ခြင့္လႊတ္ပါ။

မိဘက အသံုးမက်တဲ့ေကာင္လုိ႔ ထပ္ထပ္ေျပာတာကုိ တျခားသားသမီးေတြ ဘယ္ႏွစ္ခါအထိ ခံႏုိင္မလဲ က်ေနာ္ မသိဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္ ၾကားခဲ့ရတာ အခါေပါင္း မေရႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆံုး က်ေနာ္ တတိယႏုိင္ငံ ေရာက္လာတယ္။ မသိတတ္တဲ့ေကာင္လုိ႔ ျမန္မာျပည္က စြပ္စြဲမယ္ဆုိ မိဘနဲ႔တုိင္းျပည္ ႏွစ္ဖက္ၾကားမွာ က်ေနာ္ ေခါင္းငံု႔ခံပါ့မယ္။ ကုိယ့္မိဘက အသံုးမက်ဘူး ထပ္တလဲလဲ ေျပာလာတာကုိ သားတေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ထပ္မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး။

ျမန္မာျပည္ရယ္ က်ေနာ့္ကုိ ခြင့္လႊတ္ပါ။

အေဖ က်ေနာ့္ကုိ ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔ေတာ့။

ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေတာ့ အေဖ့ဆႏၵေတြ တစိတ္တပုိင္း ျပည့္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ့္ဆီက ေငြေတြ ေရာက္လာတယ္။ ေမာင္ႏွမေတြ ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ညီက စင္ကာပူမွာ ေက်ာင္းသြားတက္တယ္။ အေဖ ဂုဏ္ယူတယ္။

ဂုဏ္ယူပါအေဖ။ “ဒါမွ ငါ့သားကြ”လုိ႔ ညီအတြက္ အေဖ ဂုဏ္ယူတာ က်ေနာ္ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဒါေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ တတိယႏုိင္ငံမွာ အလုပ္ၾကမ္း လုပ္ေနရတဲ့ က်ေနာ့္မွာေတာ့ အေဖ ဂုဏ္ယူစရာ ဘာမွ မရွိတာ ခြင့္လႊတ္ပါအေဖ။

“မင္းလဲ ေက်ာင္းဆက္တက္ေလ”တဲ့။ ဟုတ္ကဲ့အေဖ။ က်ေနာ္ ေက်ာင္းတက္ေနရင္ အိမ္ကုိ ဘယ္လုိ ပုိက္ဆံပုိ႔မလဲ။ အေဖဂုဏ္ယူတဲ့ က်ေနာ့္ညီအတြက္ ဘယ္သူ ဆက္တာ၀န္ယူမွာလဲ။

“အသံုးမက်တဲ့ေကာင္”လုိ႔ ခဏခဏ ထပ္မေျပာေတာ့ေပမယ့္ ခ်ီးမြမ္းစကား ဘာမွ မၾကားရေသးတာကုိက အေဖ က်ေနာ့္ကုိ အားမရေသးတာ က်ေနာ္ သိပါတယ္။

ေမာင္ႏွမေတြ တေယာက္ျပီးတေယာက္ အိမ္ေထာင္က်တယ္။ က်ေနာ္ကလြဲရင္ေပါ့။ တေယာက္ မဂၤလာေဆာင္တုိင္း ပုိက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္မယ္၊ ပုိ႔လုိက္ပါဆုိတာ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ဆီ အျမဲ အေၾကာင္းၾကားတယ္။ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ကလဲ အျမဲ ပုိ႔ပါတယ္။ တခါတေလ ေခ်းငွားျပီးေတာင္ ပုိ႔ရေသးတယ္။ က်ေနာ္ အဲဒီေလာက္ အသံုးမက်တာ။

“အငယ္ေကာင္သာ သူ႔ေနရာမွာဆုိ သူ႔ထက္သာတယ္ကြာ”တဲ့။

ဟုတ္တယ္အေဖ။ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္က မုိးခါးေရဆုိလဲ မေသာက္ခ်င္။ ဟုိဟာလုပ္ပါဆုိလဲ သိကၡာက်မွာစုိး။ ဒီဟာလုပ္ပါဆုိလဲ တုိင္းျပည္အေပၚ အခြင့္အေရးယူရာေရာက္မွာစုိးနဲ႔။ က်ေနာ္ တကယ္ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ပါ။

က်န္းမာေရး ဂ႐ုစုိက္တဲ့။ ဟုတ္ကဲ့အေဖ။ ေတာထဲမွာလုိပဲ။ ေနထုိင္မေကာင္းရင္ ဘာေရာဂါျဖစ္ျဖစ္ ရွိတဲ့ေဆး စြပ္ေသာက္တဲ့နည္းနဲ႔ ဂ႐ုစုိက္ပါတယ္။ ေဆးခန္းသြားဖုိ႔ကေတာ့ က်န္တဲ့ အသံုးက်တဲ့ သားသမီးေတြအတြက္ အေဖ ဂုဏ္ယူႏုိင္ဖုိ႔ ပုိက္ဆံပုိ႔ေနရေသးတယ္ အေဖ။ အေဖ့ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္အတြက္ ဒီေလာက္ အေရးမၾကီးပါဘူး။

သူမ်ားေတြ အဲဒီမွာ အိမ္ပုိင္ယာပုိင္ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ မင္း ခုထိ အေျခမက်ေသးဘူးလားတဲ့။

အေဖ....

အဲဒီပုိက္ဆံေတြက အေဖတုိ႔ကုိ ပုိ႔ေနတယ္ေလ အေဖ....

မင္းလဲ မငယ္ေတာ့ဘူး။ လူတလံုးသူတလံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဦးတဲ့။

က်ေနာ္ အေဖ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ လူစာရင္း ၀င္ေတာ့မွာ မဟုတ္မွန္း သိလုိက္ပါျပီ အေဖ။

ျပည္တြင္းမွာ ေထာင္ႏႈတ္ခမ္းနင္းျပီး စြန္႔စားခဲ့တဲ့ ဗကသ ေက်ာင္းသားတေယာက္၊ ေတာထဲမွာ အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္နဲ႔ တုိက္ပြဲေတြ ရင္ဆုိင္ လာခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္တေယာက္ဆုိျပီး မိဘအရြယ္ေတြဆီက အားရတဲ့ အၾကည့္ေတြ က်ေနာ္ ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ မာန္မတက္ေပမယ့္ “ငါ့သားသမီးပဲ ျဖစ္လုိက္ပါေတာ့”ဆိုတဲ့ အၾကည့္ေတြေအာက္မွာ အေ၀းေရာက္သား က်ေနာ္ ၾကည္ႏူးခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အေဖ့အတြက္ေတာ့ က်ေနာ္ အျမဲ “အသံုးမက်တဲ့ေကာင္”ပါ။
 

၁၇/၁/၀၇